می ‏، دلیر بنوش

 بسمه تعالی

- صداهایی مبهم

- دستهایی خالی

- افکاری در سطوح مختلف و البته متناقض

- احساساتی دست خورده

- غروری شکسته

- فضایی مه آلود

- و به شماره افتادن نفسهایی که رایحه خوش لجن دارند...

پ.ن : ابتذال نوشته اخیر رو دوستان گرامی به بزرگی خودشون ببخشند . و دیگر اینکه این شیوه نه توصیه میشه نه تحسین و نه ترویج